""Cockring" to opowieść o trzech dżentelmenach, którzy spostrzegli, że świat przestał się nimi interesować zbyt wcześnie. Nie ma co udawać, każdy myślący facet się tego boi. W sfeminizowanym świecie, w którym dzieworództwo przestało być już tylko bajką Machulskiego, stanęliśmy przed całkiem nowym zagrożeniem – kobietokracją."

"Autor zaskakuje nie tylko humorem, ale również umiejętnością doboru słów (...). Równie oryginalna, jak postać Matejki z mieczem w ręku, jest poezja Macierzyńskiego. Poeta jest mistrzem aforystycznych form, choć potrafi budować z nich także większe całości. Umiejętnie dawkuje czytelnikowi stężenie absurdu, lecz nie zapomina, by pod maską trefnisia widoczna była twarz Stańczyka."

"Tłumaczenie zajęło mi rok czasu, ale nie robiłem tego konsekwentnie. To dzięki iPhonowi w ogóle podjąłem wyzwanie, gdyż pozwolił mi na pracę w chwilach, w których najczęściej się nie pracuje, a które nie są jednocześnie czasem wolnym. Tłumaczyłem gdzie tylko się dało – na przystankach, w autobusach, w przerwach na lunch."

"Autor zaskakuje nie tylko humorem, ale również umiejętnością doboru słów (...). Równie oryginalna, jak postać Matejki z mieczem w ręku, jest poezja Macierzyńskiego. Poeta jest mistrzem aforystycznych form, choć potrafi budować z nich także większe całości. Umiejętnie dawkuje czytelnikowi stężenie absurdu, lecz nie zapomina, by pod maską trefnisia widoczna była twarz Stańczyka."

A cóż to takiego, książeczka do nabożeństwa? Przyjrzyjmy się bliżej. Na czarnej, imitującej skórę oprawie, wybity złotymi zgłoskami napis: „Masz pomysł na kaske?”, wpisany w figurę krzyża. Trochę nietypowe jak na modlitewnik, zaglądnijmy do środka. Któryż to oddział watykańskiego banku zdobył się na taką szczerość?

"Książka Göritza intryguje nie dlatego, że zabiera głos w imieniu zwierząt, ale z tego powodu, że opowieść ta wcale nie staje po niczyjej stronie. Czytelnik zatem, obserwując i słysząc ptaki, ma świadomość, że śmierć dzieje się tam w imię zwycięstwa humanizmu – to człowiek ma przecież wymyślić coś nowego, ma znowu przechytrzyć cywilizację i ma pokonać przyrodę. Bez zastanawiania się nad kosztami."

""Cockring" to opowieść o trzech dżentelmenach, którzy spostrzegli, że świat przestał się nimi interesować zbyt wcześnie. Nie ma co udawać, każdy myślący facet się tego boi. W sfeminizowanym świecie, w którym dzieworództwo przestało być już tylko bajką Machulskiego, stanęliśmy przed całkiem nowym zagrożeniem – kobietokracją."

"Tłumaczenie zajęło mi rok czasu, ale nie robiłem tego konsekwentnie. To dzięki iPhonowi w ogóle podjąłem wyzwanie, gdyż pozwolił mi na pracę w chwilach, w których najczęściej się nie pracuje, a które nie są jednocześnie czasem wolnym. Tłumaczyłem gdzie tylko się dało – na przystankach, w autobusach, w przerwach na lunch."

"Byli tam polscy oficerowie i jeden z nich mówi do nas, do Polaków: „zbiórka byłych wojskowych, generał naczelny, wódz Rydz-Śmigły nie odwołał jeszcze mobilizacji. Będziemy ćwiczyć”. Chcieli zrobić wojskowe ćwiczenia. To ja powiedziałem, że może się zajmę upiększaniem jakiegoś klombu, bo ćwiczeń wojskowych nie wytrzymam bez śmiechu."

Konstantynów jest miastem przyjaznym dla poetów - wszyscy o tym wiemy - czytamy we wstępie do almanachu Ścieżki i ślady, prezentującego twórczość poetów z Konstantynowa Łódzkiego.

Jak bardzo musi być przyjazny, bezkrytyczny i pobłażliwy, świadczą notki biograficzne artystów. Ich fragmenty są prawdziwą poezja, której niestety brakuje w wierszach.

Zdarza mi się - kiedy sięgnę po tom Sommera, żeby np. coś sprawdzić - że i tak książka  zostaje przeczytana od początku do końca, choć nie po to ją wyjmowałam z półki.  Tak ostatnio bywa z tomem Noce i dni. Zawsze się w to wkręcę. Nie ma co opowiadać, że czytam go jak  każdy  inny czytelnik poetę. Niekoniecznie. Znam go od dawna.

Ledwo co zorientowawszy się, że zima jednak trzyma i że telewizyjne mecyje wokół "niespodziewanego ataku" mają pokrycie w powyginanych od mrozu słupach wysokiego napięcia - które obserwowałem dzisiaj w drodze do Katowic - zostaję zapytany o gotowość do pisania felietonów.

"Najbardziej widocznym rysem poezji Macierzyńskiego , nieomal jej znakiem rozpoznawczym, jest anarchistyczny humor, graniczący ze stylizowaną błazenadą, upodobanie do karykatury i makabreski, żonglowanie elementami skatologicznymi i obscenami."

Jerzy Jarniewicz

"Chłopiec doszedł do końca ulicy i zawrócił, zwalniając krok. W bramie pojawili się robotnicy, dźwigający mocno podniszczony regał. Kobieta dopiła wodę i bez słowa wyszła z banku. Pracownik obejrzał jej tyłek i obrócił się w stronę ekranu. Dołączyła do młodszej, tulącej powierzoną jej torbę. Tymczasem robotnicy postawili regał na chodniku i weszli z powrotem w głąb korytarza."

"Oczywiście nie byli zbyt grzeczni. Normalne było zamiłowanie do umiarkowanej obsceniczności, które wchodzi dzieciom w krew jeszcze w szkole podstawowej. I lekceważenie wobec przestróg rodziców, lekarzy i wuefistek. Nie troszczyli się o to, co z ich ciałami i głowami się stanie w przyszłości, bo ta przyszłość jakby nie należała do nich, bardziej do matek i ojców, także tych przyszłych (...)"

"Chłopiec doszedł do końca ulicy i zawrócił, zwalniając krok. W bramie pojawili się robotnicy, dźwigający mocno podniszczony regał. Kobieta dopiła wodę i bez słowa wyszła z banku. Pracownik obejrzał jej tyłek i obrócił się w stronę ekranu. Dołączyła do młodszej, tulącej powierzoną jej torbę. Tymczasem robotnicy postawili regał na chodniku i weszli z powrotem w głąb korytarza."

"Oczywiście nie byli zbyt grzeczni. Normalne było zamiłowanie do umiarkowanej obsceniczności, które wchodzi dzieciom w krew jeszcze w szkole podstawowej. I lekceważenie wobec przestróg rodziców, lekarzy i wuefistek. Nie troszczyli się o to, co z ich ciałami i głowami się stanie w przyszłości, bo ta przyszłość jakby nie należała do nich, bardziej do matek i ojców, także tych przyszłych (...)"

"– Whisky z lodem? – zapytał, wskazując fotel w przedpokoju. – Andżelika zaraz będzie gotowa.
– Jeśli pan tak dobry – Konrad czuł się dziś znacznie pewniej niż poprzednio. Założył nogę na nogę i z przyjemnością sączył chivasa.
– Dobry wieczór, Jasiu – dziewczyna pojawiła się nagle, ubrana jedynie w krótki, nieco prześwitujący szlafroczek. – Miło, że znowu wpadłeś."

"Najbardziej widocznym rysem poezji Macierzyńskiego , nieomal jej znakiem rozpoznawczym, jest anarchistyczny humor, graniczący ze stylizowaną błazenadą, upodobanie do karykatury i makabreski, żonglowanie elementami skatologicznymi i obscenami."

Jerzy Jarniewicz

Publikujący w "Kryzysie" autorzy są wrażliwi na dyskursy polityczne, podejrzliwi wobec języków władzy w ich rozmaitych formach i społecznych emanacjach. Wiersze tych poetów, będące najbardziej wyrazistą spośród nowych propozycji lirycznych ostatnich lat, są efektem zderzenia tego, co poetyckie, z tym, co społeczne.

Publikujący w "Kryzysie" autorzy są wrażliwi na dyskursy polityczne, podejrzliwi wobec języków władzy w ich rozmaitych formach i społecznych emanacjach. Wiersze tych poetów, będące najbardziej wyrazistą spośród nowych propozycji lirycznych ostatnich lat, są efektem zderzenia tego, co poetyckie, z tym, co społeczne.

Publikujący w "Kryzysie" autorzy są wrażliwi na dyskursy polityczne, podejrzliwi wobec języków władzy w ich rozmaitych formach i społecznych emanacjach. Wiersze tych poetów, będące najbardziej wyrazistą spośród nowych propozycji lirycznych ostatnich lat, są efektem zderzenia tego, co poetyckie, z tym, co społeczne.