Piotr Macierzyński - Turniej o Nagrodę Dyrektora

Wydaje się, że nie ma nic prostszego jak organizacja turnieju jednego wiersza. Powołuje się jury, przychodzą poeci, odczytują po jednym utworze, następuje przerwa na obrady i zostaje przedstawiony werdykt. Potem wręczenie nagród i odczytanie wyróżnionych wierszy.

Ale i to może okazać się zbyt trudne dla pracowników domu kultury. Śródmiejskie Forum Kultury w Łodzi organizuje coś, co albo jest żartem z poetów, albo namawianiem do pisania grafomanii, być może jednym i drugim. Jakby tego było mało, konkurs odbywa się w atmosferze powagi i nikt poza nielicznymi poetami nawet nie spostrzega, że uczestniczy w megagrotesce.

Turnieje są tematyczne. O umówionej godzinie wychodzą pracownicy tej instytucji i rozdają publiczności czyste kartki oraz przybory do pisania, po czym ogłaszają temat, na jaki należy napisać utwór. Mamy do czynienia z pisaniem poezji na czas. Tworzenie zostaje sprowadzone do przygotowania wypracowania. Po pół godzinie pani zbiera kartki i jury, w skład którego wchodzą pracownicy ośrodka (dyrektor, animator kultury, akustyk), udaje się na naradę. Żeby było śmieszniej, autorzy nie odczytują wierszy, więc nikt nie wie, jaki był poziom i czy werdykt jest sprawiedliwy. Jednak na tym kpiny się nie kończą. Turniej odbywa się o Nagrodę Dyrektora ŚFK, pana Zbigniewa Pacury. Taka nazwa byłaby uzasadniona jedynie, gdyby dyrektor był fundatorem nagród. Zbigniew Pacura znany jest z tego, że przygotował monodram Kobiety to suki, mężczyźni to gady - takimi spostrzeżeniami na temat pici podzieliło się z widzami Śródmiejskie Forum Kultury pisała w Gazecie Wyborczej Monika Wasilewska. Pacura w wywiadzie dla Gazety uczciwie przyznał, że tytuł dramatu ("Faceci to gady!") zapewnia połowę sukcesu: "Tytuł intryguje. Bilety już się ładnie sprzedają". Autorowi należą się brawa za marketingową intuicję - widz przyciągany jest chwytliwym motywem wojny płci, a tymczasem oferuje mu się nudnawe rozliczenia z codziennością PRL.

Wręczenie lauru na turnieju oczywiście nie odbywa się standardowo, czy z poszanowaniem zasad przyzwoitości. Pan Pacura wyciąga z kieszeni 150 złotych, macha nimi, pokazuje je w różnych konfiguracjach, przekłada z ręki do ręki, by w końcu oddać je laureatowi. Zwykle nagrodę wręcza się w kopercie. W Łodzi nie prezentuje się wierszy, tylko banknoty. Kiedyś konkurs ten odbywał się o Wielką Nagrodę Dyrektora SFK, ale widocznie ktoś zorientował się, że suma nie jest zbyt wysoka.

Wyobraźnia organizatorów najlepiej przejawia się w tematach na wiersz. Grudniowy turniej został zorganizowany na wiersz o tematyce świątecznej, konkurs, który odbył się ósmego czerwca 2008 roku (w dniu rozpoczęcia Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej), był na wiersz o Euro 2008, turniej fraszki politycznej aktualny jest zawsze. Uczestniczyłem w dwóch konkursach tego typu. Patrzyłem na poetów próbujących się skupić, zebrać myśli w gwarnej sali, zakrywających kartki i tych, którzy odetchnęli z ulgą po wykonaniu zadania. Zupełnie jak w podstawówce. Niektórzy poddali się bez walki. Np. Maria Duszka wiersz o Euro oddała walkowerem. Zmagania te przypominały coś w rodzaju terapii zajęciowej, jaka odbywa się w szpitalach. Ci, którym nie uda się napisać wiersza, dostaną zastrzyk.

Oczywiście wstyd się przyznać, ale wygrałem dwa pierwsze turnieje, na trzeci już nie poszedłem. A jak tego dokonałem? Przewidziałem oba tematy. Przyszedłem z gotowcami. Raz przeczytałem wiersz Rozmowa dwóch karpi o śmierci prowadzona w supermarkecie, za drugim razem do młodzieńczego wiersza, w którym miałem frazę i co mi tam porażka reprezentacji Polski dodałem słowa na Euro 2008.

• • •

Piotr Macierzyński - (urodzony w 1971 r.) wiersze publikował m.in. w "Studium", "Lampie", "Kwartalniku Artystycznym", "Akcencie", "Ha!arcie", "Opcjach". Wydał tomiki "Danse macabre i inne sposoby spędzania wolnego czasu" (2001), "tfu, tfu" (2004), "Odrzuty" (2007), "Zbiór zadań z chemii i metafizyki" (2009). Prowadzi stronę autorską: http://www.piotrmacierzynski.republika.pl

• • •

Książki Piotra Macierzyńskiego w katalogu wydawniczym Korporacji Ha!art: