"Nie bez powodu Joyce powiedział w jakiejś rozmowie (zresztą po francusku): "Doszedłem do krańca angielszczyzny", a w innej chwalił się: "Mogę czynić z mową, co tylko zechcę". O języku oryginału pisze się i mówi, że jest muzyczny, że jego urok i sens da się odkryć dopiero w trakcie głośnej lektury. "

"Humor oczywiście się pojawia. Musiał towarzyszyć tak oprawcom, jak i ofiarom. Jest reakcją obronną, pozwala przeżyć w sytuacjach ekstremalnych, umożliwia odreagowanie, choćby chwilowe. "Podobno na bloku dwudziestym piątym / ktoś wyciął z brukwi Orła Białego / gdy o tym usłyszałem / nie poleciały mi łzy / tylko ślinka". Ale i tu śmiech nie jest sardoniczny."

"Nie sądzę, żebym wydobył z Trenu Finneganów coś więcej poza zdziwionym zauroczeniem, chwilą prawdy, że nie jestem w stanie tego pochłonąć, ale czystą radość będę miał z racji posiadania, tej dziwnej książki, wydanej zresztą ze starannością jakiej żądał Joyce, z określoną matematycznie i geograficznie ilością stron, czcionką i okładką."

"Antologia wierszy ssmańskich to bardzo potrzebna książka w cywilizacji pogrążonej w kryzysie ekonomicznym, skupionej na sobie oraz na kolejnych faworytach programów rozrywkowych wyłaniających kolejne kosmiczne talenty. To zbiór wierszy, który poddaje w wątpliwość nasze samozadowolenie."

"Nie bez powodu Joyce powiedział w jakiejś rozmowie (zresztą po francusku): "Doszedłem do krańca angielszczyzny", a w innej chwalił się: "Mogę czynić z mową, co tylko zechcę". O języku oryginału pisze się i mówi, że jest muzyczny, że jego urok i sens da się odkryć dopiero w trakcie głośnej lektury. "

"Nie sądzę, żebym wydobył z Trenu Finneganów coś więcej poza zdziwionym zauroczeniem, chwilą prawdy, że nie jestem w stanie tego pochłonąć, ale czystą radość będę miał z racji posiadania, tej dziwnej książki, wydanej zresztą ze starannością jakiej żądał Joyce, z określoną matematycznie i geograficznie ilością stron, czcionką i okładką."

"Antologia wierszy ssmańskich to bardzo potrzebna książka w cywilizacji pogrążonej w kryzysie ekonomicznym, skupionej na sobie oraz na kolejnych faworytach programów rozrywkowych wyłaniających kolejne kosmiczne talenty. To zbiór wierszy, który poddaje w wątpliwość nasze samozadowolenie."

"Dobór tekstów jest więc nie tylko kwestią osobistego gustu redaktorki, lecz także próbą przybliżenia polskiemu czytelnikowi zjawisk mniej znanych. Ten rodzaj polityki poetyckiej wypada cenić bardziej niż polityczne angażowanie tytułu, niechby i z przymrużeniem oka."

"Humor oczywiście się pojawia. Musiał towarzyszyć tak oprawcom, jak i ofiarom. Jest reakcją obronną, pozwala przeżyć w sytuacjach ekstremalnych, umożliwia odreagowanie, choćby chwilowe. "Podobno na bloku dwudziestym piątym / ktoś wyciął z brukwi Orła Białego / gdy o tym usłyszałem / nie poleciały mi łzy / tylko ślinka". Ale i tu śmiech nie jest sardoniczny."

"Katarzyna Bazarnik and Zenon Fajfer have been doing some globetrotting lately. The literary couple (...) hails from Krakow and is noted for collaboratively exploring the concept of liberature - a newly invented genre that focuses on the material form of a text. This fall, Bazarnik and Fajfer toured the US, including a stop here in the Bay Area, where they were artists in residence at Mills College."

"Wie pan, w dzisiejszych czasach szuka się właściwie takich nowych form dotarcia do czytelnika. I skoro technika stwarza takie możliwości dotarcia, to dlaczego ich nie wykorzystać? Te możliwości też w jakiś sposób powodują to, że powstają nowe pomysły, wytwarzają się nowe przestrzenie, które można wykorzystać do celów literackich."

"Najważniejszym osiągnięciem zjawiska "midnight movies" było stworzenie świadomej widowni, która sama decyduje o własnych wyborach i którą nie da się manipulować - mówi współautor książki "Midnight Movies: Seans o północy", amerykański krytyk filmowy Jonathan Rosenbaum."

Park – mieszczańskie marzenie o lesie – uporządkowane, przycięte, pozbawione życia; z prostymi alejkami, bez rozkładających się elementów, z których jest on regularnie czyszczony; jest miejscem, w którym spragniony wypoczynku na łonie na natury burżua może go bezpiecznie zaznać.

Protokół z posiedzenia komisji konkursowej XXXIII Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Haliny Poświatowskiej. Komisja konkursowa w składzie: Jacek Dehnel, Roman Honet, Adam Wiedemann po zapoznaniu się z 517 zestawami wierszy nadesłanymi do organizatorów konkursu na posiedzeniu w dniu 15 października 2010 r. postanowiła przyznać następujące nagrody i wyróżnienia:

„Nie nakładamy ograniczeń na wybór języka programowania. Program powinien dać się jednak uruchomić w środowisku GNU/Linux przy użyciu wolno dostępnych narzędzi. (...) Program powinien wypisać wiersz na standardowe wyjście w postaci czystego tekstu, najlepiej używając kodowania UTF-8 (...)

ma być wesoło na moim pogrzebie

ma być milicja i złodziejski fach

Jerzy Jarmołowski, sonet stypny

Film polski przypomina o obrazie

Przestrzenie oferowane przez nowoczesne kino¹ końca lat pięćdziesiątych nie mają do zaoferowania żadnego konkretnego azylu i skazują swoich bohaterów na wykorzenienie i obcość. Podobnie przedstawia się sytuacja w autorskich filmach Antonioniego czy Felliniego, w dziełach Bergmana z jego targanymi egzystencjalną niepewnością bohaterkami czy wreszcie w kinie polskim po odwilży 1956 roku.

Kiedy po nowatorskim, słynącym z techniki strumienia świadomości Ulissesie wydawało się, że nie sposób już pójść dalej, James Joyce stworzył utwór pod pewnymi względami jeszcze radykalniejszy. W 1939 roku, po siedemnastu latach mozolnego tkania Work in Progress (Dzieła w Toku), zanurzył czytelników w mroczną podświadomość Finnegans Wake.

Wiersze na wolności. Usmaż trzech Perfokarcistów na jednym ruszcie. Ciepełko procesora musi być. Ale uwaga! Niech ciepełko cię nie zmyli, bo to pakiet zimnych bitów. To połączenie zielonej herbaty z earl grey’em – dawka mocnej teiny przy jednoczesnym oczyszczeniu dyskursów.

Wyprawa na Ukrainę ciągle jeszcze pachnie przygodą: trwającą w nieskończoność podróżą zdychającym autobusem, kilkugodzinnym staniem na granicy razem z przemytnikami wódki i papierosów, tysiącem absurdów życia codziennego, rozległymi przestrzeniami, kozacką fantazją, słowiańską duszą, poezją i śpiewem.

Wiersze na wolności. Usmaż trzech Perfokarcistów na jednym ruszcie. Ciepełko procesora musi być. Ale uwaga! Niech ciepełko cię nie zmyli, bo to pakiet zimnych bitów. To połączenie zielonej herbaty z earl grey’em – dawka mocnej teiny przy jednoczesnym oczyszczeniu dyskursów.

Przegrywamy w szachy, gdy – niezależnie od przekonań, ale zgodnie z przyjętymi regułami gry – nie możemy zmienić pozycji króla, by uniknąć mata. W przypadku innych gier dzieje się podobnie. To nie nasze przekonania, lecz przyjęte lub narzucone zasady decydują o porażce lub wygranej.

W tym dziale będziemy bezpłatnie udostępniać obszerne fragmenty, a nawet całe archiwalne numery postdyscyplinarnego magazynu o nowej kulturze Ha!art – w stworzonym do komputerowej lektury, przyjaznym oku środowisku Issuu. Zachęcamy do lektury!

Słownik Gatunków Literatury Cyfrowej to ukazująca się seryjnie na portalu Ha!art próba systematycznego uporządkowania wszelkich możliwych sposobów funkcjonowania literatury w medium cyfrowym: od poezji flashowej po powieść na Twitterze i filmtext; od wiersza plaintextowego po wiersz algorytmiczny; od powieści kolaboracyjnej na Google Wave po powieść sieciową na abonament.

Wyprawa na Ukrainę ciągle jeszcze pachnie przygodą: trwającą w nieskończoność podróżą zdychającym autobusem, kilkugodzinnym staniem na granicy razem z przemytnikami wódki i papierosów, tysiącem absurdów życia codziennego, rozległymi przestrzeniami, kozacką fantazją, słowiańską duszą, poezją i śpiewem.

"W pracy Kamila Zająca ujmuje montaż figlarnie podkręcający wałęsiasty wąs, porastający klip skrojony pod nienaganny beat równie nienagannego, nienachalnego wiersza, który potrafi efektownie zatańczyć - choćby na ladzie społemowskiego spożywczaka.

„Trup salonowego gatunku wypadł z szafy. Oblizuje go teraz jęzor nowych mediów. Generator limeryków Jakuba Jagiełły zszokował jury ITJW: sięgając temperatury zerowej języka, jego poziomu „Ala ma kota”, i zezwalając bezdusznemu algorytmowi na losowe płodzenie wierszy, ten cybertekst fascynuje i odpycha, (...)

Najnowszy tomik poezji Piotra Macierzyńskiego to najczęściej krótkie, pozornie chaotyczne impresje dotyczące Holocaustu z perspektywy ofiary i sprawcy. Oba cykle wiersze oświęcimskie i wiersze ssmańskie niejednokrotnie ocierają się o absurdalność i są w stanie wywołać agresję u czytelnika.

Joanna Ostrowska

Film polski przypomina o obrazie

Przestrzenie oferowane przez nowoczesne kino¹ końca lat pięćdziesiątych nie mają do zaoferowania żadnego konkretnego azylu i skazują swoich bohaterów na wykorzenienie i obcość. Podobnie przedstawia się sytuacja w autorskich filmach Antonioniego czy Felliniego, w dziełach Bergmana z jego targanymi egzystencjalną niepewnością bohaterkami czy wreszcie w kinie polskim po odwilży 1956 roku.

Kiedy po nowatorskim, słynącym z techniki strumienia świadomości Ulissesie wydawało się, że nie sposób już pójść dalej, James Joyce stworzył utwór pod pewnymi względami jeszcze radykalniejszy. W 1939 roku, po siedemnastu latach mozolnego tkania Work in Progress (Dzieła w Toku), zanurzył czytelników w mroczną podświadomość Finnegans Wake.

Wyspa piratów

„Czar książki polega na jej dwoistej naturze – pisałem przed laty. – Pozostając przedmiotem, może być jedno­cześnie czymś całkiem innym. To sprawa tak dziwna, jak gdyby wyspę z Morza Ka­raibskiego wraz z oceanem, palmami, pira­tami i ukrytym skarbem dawało się skła­dać, chować i znów wyjmować z kieszeni.

Mark Amerika (ur. 1960), krytyk sztuki, autor projektów muzycznych i tekstów literackich, performer, kurator projektów sieciowych, badacz i teoretyk. Wykładowca w University of Colorado w Boulder i profesor wizytujący w wielu uczelniach na świecie. Laureat nagrody magazynu „Time” w kategorii innowacyjności.