Przełożona w normie to druga, po Nieszczęsnych, powieść tego autora ukazująca się w serii Liberatura. Zgodnie z podtytułem autora – to komedia geriatryczna, w której czytelnik zagląda kolejno w umysły ośmiorga pensjonariuszy domu pomocy. Z wielkim wyczuciem, psychologiczną przenikliwością i humorem maluje Johnson obraz stopniowo zanikających, niejednokrotnie zmagających się z demencją i dezintegracją świadomości w trakcie pewnego wieczora.

Raymond Federman (1928-2009) – urodzony w Paryżu powieściopisarz i poeta żydowskiego pochodzenia, tworzący po angielsku i francusku. Cudem ocalał z Holokaustu – czternastoletniego chłopca matka wepchnęła do komórki na schodach, kiedy Gestapo wchodziło do domu. Jego rodzice i dwie siostry zginęli w Auschwitz, a on sam schwytany później w łapance, trafił do transportu żydowskich dzieci, z którego udało mu się uciec.

Na początek listopada Korporacja Ha!art przygotowała jedną z najgłośniejszych premier książkowych 2010 roku – dzieło ubiegłorocznej laureatki Literackiej Nagrody Nobla Herty Müller, zatytułowane „Strażnik bierze swój grzebień / Der Wächter nimmt seinen Kamm”. Ten niezwykły zbiór wierszy w formie kolaży ukazuje się w serii Liberatura, w której publikowane są najbardziej niekonwencjonalne utwory literackie, przemawiające do czytelnika nie tylko poprzez tekst, ale również grafikę i formę książki.

Nareszcie! Po latach niezwykle prężnej działalności Korporacja Ha!art staje się spółką giełdową. Osoby zainteresowane wejściem w posiadanie akcji od 1 listopada 2010 roku mogą ustawiać się w kolejce po jedyny w swoim rodzaju PROSPEKT EMISYJNY, przygotowany przez ekipę redagującą serię Liberatura. Nie przegap tej szansy! Stań się współwłaścicielem Korporacji Ha!art.

Tom poezji składający się ze skomponowanego po liberacku drukowanego woluminu oraz poematu kinetycznego Primum Mobile na płycie DVD. Wydanie dwujęzyczne, w przekładzie Katarzyny Bazarnik. Książka, która przełamuje kolejne bariery w literaturze, awangarda XXI wieku.

„Fajfer dostarcza dowodów na możliwość istnienia ekranu interaktywnego reprezentowanego przez drukowaną, kodeksową postać książki. Ironicznie odwraca historyczne porządki przynależne mediom, aby otworzyć oczy na ich partnerstwo – kulturowe ciągłości i podobieństwa. (…) Dwadzieścia jeden liter odsłania zatem pożytki wynikające z przekroczenia tradycyjnego wyobrażenia o literaturze.