„Jeśli rzeczy widziane na jawie mogą się przyśnić, to rzeczy przyśnione mogą się zjawić” – twierdzi André Breton. Zastąpcie jawę i sen pisarstwem i lekturą – mówi Jan Gondowicz – a otrzymacie archeologię wyobraźni. Jest to postulat i program badawczy Paradoksu o autorze.

Przegrywamy w szachy, gdy – niezależnie od przekonań, ale zgodnie z przyjętymi regułami gry – nie możemy zmienić pozycji króla, by uniknąć mata. W przypadku innych gier dzieje się podobnie. To nie nasze przekonania, lecz przyjęte lub narzucone zasady decydują o porażce lub wygranej. Dotyczy to również gier językowych, których pochwałę głoszą postmodernistyczni teoretycy i postpolitycy. Konsekwencje tego gestu teoretyczno-politycznego są niezwykle poważne. Stawiając tezę, że ludzi, którzy mają różne przekonania, można przedstawić jako graczy uczestniczących w różnych grach językowych, rugujemy z debaty publicznej możliwość prowadzenia sporu ideologicznego, dając do zrozumienia, że przekonania jednostek i zbiorowości nie mają żadnego wpływu na to, co się dzieje.

Niniejsza antologia prezentuje eseje wybitnych filozofów XX i XXI wieku poświęcone pisarstwu Franza Kafki. W przekonaniu autorów tego zbioru dzieło praskiego pisarza posiada ogromny potencjał filozoficzny i zmusza nas do myślenia o zagadnieniach, które w innych wykładniach (krytycznoliterackich czy historycznych) nie były dotąd poruszane.

Jedno z najważniejszych pytań tej antologii dotyczy stosunku współczesnych poetów polskich (różnych pokoleń) do istotnych problemów kulturowych, historycznych, politycznych i religijnych. Jak poezja reaguje na impulsy przychodzące ze strony rzeczywistości społeczno-politycznej i prywatnej? W jaki sposób poetki i poeci na te problemy odpowiadają? Jaki wpływ wymienione zagadnienia mają na język poetycki?

Antologia młodej prozy "Wolałbym nie" prezentuje teksty polskich pisarzy (Chutnik, Czerniawski, Czerski, Dehnel, Dzido, Franczak, Orbitowski, Pawluśkiewicz, Shuty, Zygmunt, Żulczyk, Żurawiecki) urodzonych w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, w których na różne sposoby protestują oni przeciwko rozmaitym formom zniewolenia: politycznego, ideologicznego, cywilizacyjnego, kulturowego, instytucjonalnego, językowego, egzystencjalnego, emocjonalnego.