Prezentacja - Korporacja Ha!art

Paulina Kwiatkowska - Somatografia [wprowadzenie]

Film polski przypomina o obrazie

Przestrzenie oferowane przez nowoczesne kino^¹ końca lat pięćdziesiątych nie mają do zaoferowania żadnego konkretnego azylu i skazują swoich bohaterów na wykorzenienie i obcość. Podobnie przedstawia się sytuacja w autorskich filmach Antonioniego czy Felliniego, w dziełach Bergmana z jego targanymi egzystencjalną niepewnością bohaterkami czy wreszcie w kinie polskim po odwilży 1956 roku.

James Joyce - Finneganow tren [początek]

Kiedy po nowatorskim, słynącym z techniki strumienia świadomości Ulissesie wydawało się, że nie sposób już pójść dalej, James Joyce stworzył utwór pod pewnymi względami jeszcze radykalniejszy. W 1939 roku, po siedemnastu latach mozolnego tkania Work in Progress (Dzieła w Toku), zanurzył czytelników w mroczną podświadomość Finnegans Wake.

Ha!art nr 35-36 (2/2012) [fragmenty]

Tematy numeru – Amerykański underground / Ziny

W numerze m.in. rozmowy z twórcami zinów, prezentacja poezji z USA, Wielki Atlas Ciot Polskich, flash fiction; wśród autorów m.in.: Jan Bińczycki, Piotr Siwecki, Sławomir Shuty, Balbina Bruszewska, Piotr Mirski i Justyna Banaszczyk.

Balbina Bruszewska - Fredka, Wielki Atlas Ciot Polskich, odcinek 13.

Komiksowa adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści literatury polskiej. Czołówka polskich rysowników i story artowców mierzy się z tekstem Michała Witkowskiego i jego opisami bohaterek Lubiewa, tworząc jedyny w swoim rodzaju, cykliczny Wielki Atlas Ciot Polskich.

Joanna Dziwak - Gry losowe. Odcinek 27.

Było to w Las Vegas, gdzieś w Polsce. Choć dużo jest gwiazd i tak wielu utalentowanych artystów, nie każdy pije dziś szampana i rzucając kośćmi wyrzuca dwa razy sześć. W pokoju dla przegranych splatają się smutne losy ludzi, co mimo wszystko wyjątkowymi czuć się chcą, bo każdy przecież jest wyjątkowy, pisało w książce i w każdej piosence było o tym, aż człowiek uwierzył i coś z wiarą musi zrobić tą.

Słownik Gatunków Literatury Cyfrowej - Cyfrowa poezja wizualna

Cyfrowa poezja wizualna: gatunek poezji cyfrowej, nawiązującej do tradycyjnej poezji wizualnej. W tradycyjnej odmianie uprzywilejowany jest obraz oraz istotna jest relacja między tekstem, a obrazem. W wersji cyfrowej konstrukcja dwuskładnikowa poszerzona jest o kolejne komponenty: ruch, działanie (interaktywna rola odbiorcy) i dźwięk (ostatnie dwa są elementami fakultatywnymi). Prymarną rolę pełni ruch, który określa zależności między tekstem a obrazem; wyznacza strukturę i buduje semantykę obiektu. Ruch przeobraża utwór wizualny z symultanicznego na spacjalny – pierwotnie „płaski” tekst (unieruchomiony przez papier) ulega uprzestrzennieniu, ruch odkrywa kolejne warianty występowania obiektu, które w tradycyjnej odmianie czytelnik musiał sam wytworzyć w umyśle. W tradycyjnej poezji wizualnej obraz pobudzał i wzmacniał znaczenie kodu słownego, lektura przebiegała od obrazu do treści, od treści do obrazu. W odmianie cyfrowej ruch jest osią konstrukcyjną, gdyż warunkuje zarówno to co znaczące, jak i znaczone. Wariacyjność obiektu cyfrowego odpowiada za jego zmienność i płynność, stąd tradycyjny proces odbioru każdorazowo zakłócany jest przez ruch.

Walter Benn Michaels - Kształt znaczącego [fragmenty, cz. 4]

Pamiętanie

U-man i masa, Zespół Szkół, noce i pętle - trójksiąg cybernetyczny uwolniony

Wiersze na wolności. Usmaż trzech Perfokarcistów na jednym ruszcie. Ciepełko procesora musi być. Ale uwaga! Niech ciepełko cię nie zmyli, bo to pakiet zimnych bitów. To połączenie zielonej herbaty z earl grey’em – dawka mocnej teiny przy jednoczesnym oczyszczeniu dyskursów.

Aneta Kamińska - Cząstki pomarańczy. Nowa poezja ukraińska / Дольки помаранч. Нова українська поезія [fragmenty]

Wyprawa na Ukrainę ciągle jeszcze pachnie przygodą: trwającą w nieskończoność podróżą zdychającym autobusem, kilkugodzinnym staniem na granicy razem z przemytnikami wódki i papierosów, tysiącem absurdów życia codziennego, rozległymi przestrzeniami, kozacką fantazją, słowiańską duszą, poezją i śpiewem.