Powieść irlandzkiego pisarza i muzyka Gerarda Mannixa Flynna Nothing to Say i jego dramat James X zostaną wydane w jednym tomie jako artystyczny dwugłos na temat głośnego skandalu dotyczące brutalnej przemocy psychicznej i fizycznej, które miały miejsce w tzw. reforms schools, czyli prowadzonych przez Christian Brothers irlandzkich domach poprawczych. W rzeczywistości instytucje te były zorganizowanymi obozami pracy, w których młodzi ludzie służyli jako tania siła robocza, padając ofiarą molestowania seksualnego.

Rok 1920, Paryż. Tytułowy Nadsamiec postanawia udowodnić tezę o niewyczerpalności ludzkich sił, bijąc na gruncie erotyki eksperymentalnej rekord odnotowany przez starożytnego mędrca Teofrasta, wynoszący 70 razy z rzędu. Na drugim planie – choć nie jest to żadną miarą plan pośledniejszy – rozgrywa się obłąkańczy wyścig kolarskiego kwindemu (jego uczestnicy zostali poddani sterydowej kuracji, dającej im nadludzką moc) z pociągiem ekspresowym na trasie Paryż–Irkuck–Paryż.

Kwiecień 1994 roku. Na ulicach Kigali szaleje tłum. Totalitarny reżim, w który kraje zachodnie wpompowały miliony, w obliczu utraty władzy organizuje masakrę ludu Tutsi. David, pracownik szwajcarskiej organizacji do spraw współpracy rozwojowej i pomocy humanitarnej, zostaje w mieście i przez sto dni ukrywa się w swoim domu. Myśli o fiasku politycznego projektu pomocy Afryce i o ukochanej kobiecie, którą poznał w ogarniętym wojną domową kraju.

Jakob Voss chce stworzyć doskonałe przedsiębiorstwo. Narzędziem jego eksperymentu jest ferma drobiu, gdzie w brutalny sposób produkuje się mięso. Technika, wiedza, przemoc, smród i wrzask zarzynanych ptaków, a w tle inicjacja seksualna młodych Niemców. Opowieść Göritza wyrasta z jednego zdania Isaaca Bashevisa Singera: „Dla zwierząt wszyscy ludzie to naziści, a ich życie to wieczna Treblinka”.