|

Postać świętego Pawła interesowała filozofów w zasadzie od zawsze (dość wspomnieć Hegla, Nietzschego, Heideggera czy w ostatnich latach Lyotarda), jednak dopiero Badiou udało się oddać jej wyjątkowe usytuowanie "pomiędzy" i w opozycji do dwóch tradycyjnych dyskursów filozoficznych: greckiego dyskursu wiedzy i logosu oraz żydowskiego dyskursu znaku. Przy tym wszystkim książka nie jest historyczną rekonstrukcją dzieła i życia Pawła, ale stanowi próbę wprowadzenia tej postaci do współczesnej filozofii polityki. To święty Paweł zdaniem Badiou jest twórcą pojęcia uniwersalizmu w takiej formie, która pozwala odpowiedzieć na wyzwania współczesności. Książka wywołała szeroką dyskusję dotyczącą roli teologii i postaci św. Pawła we współczesnej polityce i ogólnie nowoczesności. Stała się inspiracją do napisania takich książek jak Slavoja Žižka "Fragile Absolute: Or, Why Christan Legacy is Worth Fighting For" oraz "Kukła i karzeł. Perwersyjny rdzeń chrześcijaństwa", a także "Il tempo che resta" Giorgio Agambena.
|
|
Dwujęzyczna edycja książki poetyckiej inspirowanej m.in. filozofią Wschodu, estetyką japońską i minimalizmem. Opowieść o przyjaźni i miłości, kobiecie i mężczyźnie, relacji Nauczyciela i ucznia, którzy dążą do poznania i granic jego wyrażalności. Mówiący w wierszach Ewy Sonnenberg pragną zaznaczyć swój ślad odbycia – jednostkowo i w złączeniu – drogi życia i czucia. Zostawiają (po) sobie nieliczne znaki na kartach losu i wymowną ciszę, oznaczającą zrozumienie współwystępujących światów: Ja i Ty.
|
|

Głównym założeniem projektu i książki "Futuryzm miast przemysłowych" była intuicja, że praca nad losami miast przemysłowych unikająca pochopnych podsumowań jest w ogóle możliwa. Jej wynikiem jest publikacja, która zawiera ponad piętnaście tekstów stanowiących nie tylko analizy specyficznego kontekstu Wolfsburga i Nowej Huty, ale są też próbami teoretycznego zmierzenia się z problematyką przyszłości i wyzwań stojących przed społeczeństwami późnego kapitalizmu. Publikacja zawiera również dokumentację prac artystycznych stworzonych na wystawy w Wolfsburgu i Nowej Hucie. Prezentowane prace są efektem zmagań artystów z wyimaginowaną sytuacją Nowej Huty w 2049 roku i w Wolfsburgu w roku 2038 - czyli na stulecie każdego z miast.
|
|

Książka, wydana w oryginale w 1978 roku, zawiera swoiste scenariusze-"filmopisy", łączące teksty, które Debord recytował z offu głosem beznamiętnego komentatora, oraz didaskalia, opisujące to, co dzieje się na ekranie. Składa się na nią siedem części, w tym "filmowa wersja" społeczeństwa spektaklu. Debord eksperymentował z medium filmowym od początku lat pięćdziesiątych. Był pionierem metody, którą później nazwano found footage. Polega ona na wykorzystywaniu istniejących sekwencji filmowych, które techniką kolażu łączy się w nowe całości, opatrzone w przypadku Deborda dodatkowym komentarzem słownym. Jest to wizualny odpowiednik tzw. "przechwytywania" (franc. détournement), którym Debord często posługiwał się w swoich tekstach, używając pojęć i cytatów z filozofii, literatury oraz teorii społecznej.
|
|

Trzech narratorów-bohaterów naświetla z różnych stron katolicko-demoniczny klimat dolnośląskiej mieściny. Ich dorastanie staje się pretekstem do bezwzględnego a zarazem lirycznego opisu świata dewotek, fryzjerów, wariatów, duchownych i homoseksualistów. Przesiedleńczy interior, mieszanina społeczno-obyczajowa w odcieniach drapieżnych i drastycznych, polski Amarcord u podnóża Gór Sowich, gdzieś między Bielawą, Srebrną Górą, Dzierżoniowem, Ząbkowicami a końcem świata. Gatunek: katodewohomopowieść.
|
|
|

"Dzielenie postrzegalnego" to najważniejsza książka Jacques'a Ranciere'a dotycząca wzajemnych relacji między estetyką i polityką. Wydana najpierw po francusku w 2000 roku, a później w 2004 po angielsku jako "The Politics of Aesthetics" z posłowiem Slavoja Žižka, odbiła się szerokim echem w środowisku zarówno naukowym, jak i artystycznym, prowokując szereg dyskusji na temat politycznego zaangażowania sztuki. Ranciere, opierając się na przykładach zaczerpniętych z literatury, teatru, kina, fotografii i sztuk wizualnych, pokazuje w swojej analizie, że nasze postrzeganie świata - a więc kwestia estetyczna - oraz sposób naszego działania w nim i jego organizacji - czyli kwestia polityczna - są ze sobą nierozerwalnie związane. Dotyczy to tak poziomu społecznej praktyki, jak i teoretycznej refleksji. W obu przypadkach chodzi bowiem o dzielenie (w dwóch znaczeniach tego słowa: współdzielenia oraz wyznaczania granic) tego, co widzialne i niewidzialne, słyszalne i niesłyszalne, możliwe i niemożliwe, dające i nie dające się pomyśleć.
|
|

Zbiór kolaży Janka Dziaczkowskiego wykonanych w latach 2003-2007. Album tworzą trzy cykle: Pozdrowienia z Wakacji (pokazywany między innymi przez Galerię Raster w TR Warszawa w 2005 r.), Sztuka Polska XX wieku oraz Espana, uzupelnione o kilka nowych prac.
|
|
"Życie na gorąco" to unikalna książka z wierszami dla kobiet, ale nie tylko. Coś dla siebie znajdą w niej wszyscy amatorzy pikantnych szczegółów z życia gwiazd, lecz także pragnący porady w bolączkach codziennego życia. Subtelny humor oraz poetycka dociekliwość sprawiają, że jest to wymarzona lektura zarówno w podróży, jak i w domowym zaciszu.
"prawie jak wojna polska-ruska doroty masłowskiej."
tajna polska
|
|

Bohaterka książki, Marta, pracuje jako asystentka i sekretarka na planach filmowych i telewizyjnych - na co dzień jako script w telenoweli Miłość i zazdrość, a od czasu do czasu wyrywa się na plan reklamy, serialu, filmu fabularnego. "Telenowela" to ironiczno-komediowa opowieść o zapleczu filmu, problemach, konfliktach - produkcyjny making off i pierwsza polska powieść telewizyjna. Polski show-biznes, aktorzy, reżyserzy i jeden bankiet.
|
|

Afanasij - czterdziestoletni historyk i wykładowca, egocentryk, pedant, stary kawaler z wyboru - postanawia się zakochać, co w jego rozumieniu oznacza rozkochać w sobie kobietę, po czym ją rzucić. Na cel swoich zabiegów wybiera koleżankę z pracy, Maszę Traktor - wykładowczynię i malarkę. Myli się, sądząc, że jest ona typową kobietą i na jego starania a potem odrzucenie zareaguje tak samo, jak jej poprzedniczki?
|
|